Inhoud 1 Favorieten Bonte Avond 2 Aankleden 3 Balletje balletje 4 Black magic 5 Blinddoekspel 6 Boppen 7 Brand in motor vier 8 De wonderlezer 9 Doe je schoenen uit 10 Hints 11 Ketting Mime 12 Marshmallows 13 Teddy 14 Welke hand 15 Zwervers theekransje

Favorieten Bonte Avond

Op deze pagina staan de favoriete spelen uit de rubriek Bonte avond.
Om de gehele rubriek te bekijken, klik hier.

Vind je dat een ander spel bij de favorieten moet, schrijf het bij de discussie tab! Ook kun je hier voorstellen dat er een spel uit moet omdat het spel voor jou stomweg niet werkt.

We hebben de ervaring dat ook kinderen deze site en met name deze pagina bekijken om inspiratie op te doen voor een bonte avond. Dat is prima, maar hou het leuk en gezellig. Een bonte avond moet bont en leuk zijn voor iedereen. Verder, met eten knoeien kan heel erg leuk zijn, maar heel veel mensen vinden dit helemaal niet leuk: vraag dus eerst aan de leiding of het mag!

Aankleden

Duur	: 10 min.
Aantal	: 2 spelers
Opmerking	:

Laat twee spelers binnen twee minuten zo veel mogelijk kledingstukken aantrekken. Deze kledingstukken moeten uit het publiek komen. De speler die na de twee minuten de meeste kledingstukken aan heeft wint.

Balletje balletje

Duur	: 5 min.
Aantal	: 2 spelers
Opmerking	:

Eén deelnemer is de grote magiër, de ander is de hulp. De magiër verwijdert zich uit de zaal. De ander zal met de zaal beslissen onder welke van de drie bekertjes het balletje komt te liggen. De magiër wordt binnengeroepen en zal zich diep gaan concentreren op de bekertjes en tenslotte zeggen onder welk bekertje het balletje ligt.

Zodra de magiër binnenkomt gaat de hulp zitten. Aan de zithouding herkent de magiër onder welk balletje het bekertje ligt.. ehh.. andersom dus: voeten naast elkaar op de grond: middelste beker, Linkerbeen over de rechter: linker beker, Rechterbeen over linker: rechter beker -- of andere afgesproken houdingen.

Black magic

Duur	: 5 min.
Aantal	: 2 spelers
Opmerking	:

Een deelnemer is de grote magiër, geholpen door een assistent. De magiër trekt zich ter meditatie terug en verlaat de zaal. De assistent zal met de rest uit de zaal een voorwerp kiezen onder de woorden: "Wat zullen we in gedachten nemen? Die rode lamp, die groene laarzen, of die bruine bank?", etc. Belangrijk is de kleur van het object (maar zie ook suggesties onder opmerking). Als de hulp en de zaal tot overeenstemming zijn gekomen, wordt de magiër binnengeroepen. De hulp gaat nu allerlei voorwerpen opnoemen: "Is het de rode lamp, zijn het de groene laarzen?", etc. Op een bepaald moment bevestigt de magiër dat dit het juiste object is.

Het spel heet niet voor niks Black Magic. De hulp gaat allerlei voorwerpen af en vlak voordat hij het juiste object opnoemt, heeft hij een zwart voorwerp genoemd, als teken: het volgende object is het gekozene. Natuurlijk de varianten blauwe magie, rode magie... maar ook misty magic, waarbij de magiër en de hulp snel een voorwerp afspreken, voordat de magiër de zaal verlaat of tijdens binnenkomst -- wel onopvallend natuurlijk.

Blinddoekspel

Duur	: 30 min.
Aantal	: 1 speler
Opmerking	:

In het midden van de ruimte/veld staat een paal en deze is stevig verankerd. Om deze paal is een ring bevestigd welke vrij kan bewegen. Aan deze ring wordt weer een touw bevestigd. De reeds geblinddoekte speler krijgt een ring of kleine hoepel om zijn middel. Ook deze ring zit aan het zelfde touw. De speler heeft nu dus een beperkte bewegingsvrijheid. Net binnen het bereik van de speler staan in een kringetje een aantal paaltjes met een plateautje. Bij de paal in het midden staan een aantal blikjes en de bedoeling is dat de speler al deze blikjes op de paaltjes krijgt. Hij moet dit wel doen binnen een van tevoren afgesproken tijd.

Boppen

Duur	: 5 min.
Aantal	: 5-6 spelers
Opmerking	:

Iedereen zit achter elkaar met opgetrokken benen, dicht bij elkaar, handen op schouders van de persoon ervoor. En dan wordt er `gebopt'; iedereen zegt 'bobobobobobo...' en maakt kleine sprongetjes. De voorste leider roept ineens 'rechts', en iedereen helt naar rechts, 'links' idem, 'scherp rechts', etc... en tot slot 'remmen': iedereen leunt achterover.

Bonte avond toevoeging: Daarna wordt aan het (verbaasde) publiek gevraagd wie er allemaal mee willen boppen. Voor elke leider komt nu een kind te zitten, wederom allen met gespreide, iets opgetrokken benen. En daar gaan we weer: 'bobobobo... en na een zooitje bochten komt het slotcommando remmen weer. En terwijl je remt open je de handen en smeer je de inhoud (tandpasta of zo) over de wangen van de persoon voor je.

Brand in motor vier

Duur	: 5 min.
Aantal	: 4 spelers
Opmerking	: bonte avond

Een begeleider is piloot. Links en recht van hem zitten 2 deelnemers (motor 1 t/m 4). De piloot start het vliegtuig en de motoren brullen. Na wat rond te hebben gevlogen ontstaat er brand in motor vier, en die wordt geblust met een emmer water....

De wonderlezer

Duur	: 15 min.
Aantal	: 10 spelers
Opmerking	:

Alle spelers krijgen een exact even groot stuk papier en een pen. Iedereen mag hier een korte zin van vier of vijf woorden op noteren. Deze zin mag niet worden getoond aan de anderen. Daarna vouwen alle spelers hun papiertjes op en brengen die naar de persoon die eerder aangewezen was als de notaris. Niemand, zelfs niet de notaris, mag proberen de papiertjes te lezen. Deze blijven gewoon opgevouwen en worden in een pan gegooid.

De leider sluit hierna gewichtig zijn ogen, plaatst een papiertje tegen je voorhoofd en concentreert je daarop. Een zin zal tot je komen en je spreekt deze zin hardop uit. Daarna lees je de tekst op het papiertje om te kijken of je gelijk had. Ja dus. Een speler zal ook bevestigen dat dit zijn papiertje is. Daarna krijg je een volgende papiertje en weer weet je de zin te raden. Zo doe je nog een aantal papiertjes totdat de kinderen totaal niet meer weten hoe ze het hebben.

De eerste speler is een medeplichtige die zelf geen papiertje heeft ingeleverd. De allereerste zin die je opnoemt, verzin je ter plekke. Als je het papiertje daarna openvouwt om het te controleren, dan zie je een nieuwe zin. Die onthoud je, want dat is de zin die je zometeen gaat zeggen. Dit papiertje stop je nu in je linkerhand en je krijgt een nieuw papiertje om tegen je hoofd te houden. Na even concentratie noem je de zin die je zojuist hebt gelezen en je "controleert" het weer (en leest de volgende zin). En weer zal iemand het auteurschap opeisen. Breek de truc af na een viertal papiertjes want aan het eind raak je anders in de problemen...

Doe je schoenen uit

Duur	: 10-20 min.
Aantal	: 3-6 spelers
Opmerking	:

Op een lijn. Zet iedereen voor je op de grond. Roep een van de deelnemers naar je toe, leg een klein voorwerp voor ze op de grond en zeg: 'Doe je schoenen uit en spring er over'. De deelnemer zal uiteraard zijn schoenen uitdoen, opzij gooien en over het voorwerp springen. Je legt het nog eens uit, eventueel met een volgend kledingstuk. Mocht je het zelf nog niet doorhebben: het is de bedoeling dat ze hun schoenen uitdoen en over hun schoenen springen. Ze moeten dus gewoon LETTERLIJK doen wat jij zegt (maar dàt zeg je natuurlijk niet).

Hints

Duur	: 20-30 min.
Aantal	: 5-15 spelers
Opmerking	:

Maak kaartjes waarop al voorwerpen of bekende tv programma's etc. staan (zoals bij Hints). Deze zijn zelfs in de handel te verkrijgen. Een deelnemer probeert dit uit te beelden. Lukt het, dan is de volgende.

Ketting Mime

Duur	: 10-20 min.
Aantal	: 4-6 spelers
Opmerking	:

Enkele deelnemers verlaten de ruimte. Een actie, woord of gebeurtenis wordt gekozen: deze moet in mime over te zenden zijn. De eerste persoon wordt binnengelaten en hem wordt het gekozene verteld. De volgende komt binnen: deze krijgt het gekozene uitgebeeld via mime. Op zijn beurt vertelt' deze het weer aan de volgende enz. De laatste zegt uiteindelijk hardop wat hij heeft begrepen... Alle andere deelnemers zijn publiek.

Marshmallows

Duur	: 10 min.
Aantal	: 7 spelers
Opmerking	: bonte avond

De 7 spelers staan naast elkaar met hun handen op de rug gebonden. Even verderop staan 7 borden naast elkaar op de grond. Op elk van deze borden liggen twee eetlepels jam. De opdracht: je eigen bord leeg lebberen. Daarna staan ze op want aan de andere kant staan 7 kommetjes met elk 5 tot 7 marshmallows overgoten met gesmolten chocolade. Ook dit moet worden opgegeten. De eerste die dit voor elkaar krijgt, heeft gewonnen.

Dit spel is ook bekend als 'dolle hond'.

Teddy

Duur	: 30 min.
Aantal	: 8 spelers
Opmerking	: bonte avond

Maak vier paren die qua leeftijd ongeveer overeen komen. De helft van ieder paar verlaat de ruimte. Aan de anderen worden een paar vragen gesteld; de antwoorden worden op een stuk karton geschreven. Een begeleider houdt apart bij wie welk antwoord heeft gegeven. Dan wisselen de spelers: die op de gang staat komt binnen en de ander gaat de gang op. Weer worden (andere) vragen gesteld en weer worden die opgeschreven. Hierna worden de paren weer samengevoegd in de ruimte. De vragen die eerst aan de ene helft van de paren zijn gesteld worden nu aan de andere gesteld. De eerder gegeven antwoorden worden getoond (A, B, C of D). Nu is het een kwestie van raden of de ander kan raden wat de ene heeft geantwoord.

Welke hand

Duur	: 10 min.
Aantal	: 2 spelers
Opmerking	:

De goochelaar vraagt een toeschouwer terwijl hij zich omdraait - een 2-eurostuk in een gebalde vuist te nemen en de vuist met het muntstuk tegen het voorhoofd te houden. Na een paar minuten zegt de goochelaar: 'Leg nu uw beide vuisten op tafel.' Dan draait de goochelaar zich om en na de toeschouwer even te hebben aangekeken zegt hij in welke hand het muntstuk zich bevindt. Terwijl de toeschouwer het geldstuk tegen zijn voorhoofd houdt, houdt de goochelaar een lang verhaal over magische stralen die van de munt uitgaan.

Als de beide handen van de toeschouwer op de tafel liggen, is de hand met het muntstuk lichter van kleur dan de andere omdat hij omhooggehouden werd en daardoor wat minder bloed kreeg toegevoerd.

Zwervers theekransje

Duur	: 20 tot 30 min.
Aantal	: 6 spelers
Opmerking	: bonte avond

De spelers zitten bij elkaar, bv. in een kring. In het midden ligt een pakje, wat rare verkleedkleren waaronder een paar schoenen, hele grote handschoenen en een sjaal, en een plastic mes en vork. De spelers gooien om de beurt gooien met de dobbelstenen. Zodra iemand dubbel gooit, dan rent die naar het pakje, trekt de rare kleren aan en begint met mes en vork het pakje uit te pakken. Ondertussen gaan de overige spelers gewoon door met het gooien met de dobbelstenen. Zodra een andere speler ook een dubbel gooit, dan moet de huidige uitpakker onmiddellijk stoppen met waar hij ook mee bezig is en de aangetrokken kleren uittrekken. De nieuwe speler trekt deze kleren aan en vervolgt het uitpakken van het pakje of het opeten van de inhoud. Als het pakje is uitgepakt, mag de speler proberen de chocolade op te eten met mes en vork: kleine hapjes!!!

Variatie 1: gebruik cake of chips

Variatie 2: bij 3 moet de eter ook stoppen met eten, maar er komt dan niemand anders voor hem in de plaats.

Ook bekend als: Oma

De euro (symbool: €; meervoud euro's[1]) is de munteenheid van de Europese Economische en Monetaire Unie. De officiële ISO-code van de munteenheid is EUR.

In 1992 werd in Maastricht besloten tot definitieve invoering van de euro. Hierbij zou de waarde van 1 euro gelijk zijn aan 1 ECU ('European Currency Unit' oftewel 'Europese rekeneenheid').

Sinds 4 januari 1999 worden de koersen van aandelen, obligaties en opties aan de beurs in euro's weergegeven.

De munten en bankbiljetten werden op 1 januari 2002 gelijktijdig ingevoerd in 12 landen van de Europese Unie, alsmede in Monaco, San Marino en Vaticaanstad, tijdens de grootste monetaire omwisselingsoperatie aller tijden. Op 1 januari 2007 is de euro ook in Slovenië het wettig betaalmiddel geworden. Op 1 januari 2008 volgden Cyprus en Malta, en op 1 januari 2009 werd de euro ook de officiële munt in Slowakije. Uiteindelijk zullen bijna alle 27 EU-landen de euro invoeren, echter voorlopig niet Denemarken, Verenigd Koninkrijk en Zweden. Deze drie landen verkiezen vooralsnog hun huidige munteenheid boven de euro.

De naam euro wordt naast de munteenheid ook wel gebruikt voor de bergkangoeroe (Macropus robustus). Verder wordt euro vaak als voorvoegsel bij samenstellingen gebruikt: zie hiervoor euro (samenstellingen). Voor de namen Euros en Eurus zie de doorverwijspagina Euros.

Inhoud [verbergen] 1 Munten 2 Bankbiljetten 3 Eurolanden 4 Symbool 5 Het eurogebied 5.1 De eerste eurolanden 5.2 Overzeese gebiedsdelen 5.3 Latere eurolanden 5.4 Niet officieel 6 Geschiedenis van de euro 6.1 Voorgeschiedenis 6.2 Naamgeving 6.3 Officiële invoering 6.4 Gevolgen voor het internationale geldverkeer 7 Oud geld 7.1 In Nederland 7.2 In België 8 De euro als verzamelobject 9 Wetenswaardig 10 Externe links 11 Bronnen, noten en/of referenties

[bewerken] Munten

Zie euromunten voor het hoofdartikel over dit onderwerp. 

De euro kent 15 "normale" verschijningsvormen: 8 euromunten en 7 eurobankbiljetten. De munten hebben een Europese zijde, ontworpen door Luc Luycx, van de Koninklijke Munt van België. Het gaat om drie ontwerpen die verschillende kaarten van Europa tonen, met de 12 sterren van de Europese Unie op de achtergrond.

Daarnaast heeft elk euroland de vrijheid eigen symbolen en tekst op de nationale zijde van de euromunten te plaatsen. Maar alle varianten, met uitzondering van bepaalde gedenkmunten, zijn in alle deelnemende landen te gebruiken. De nationale zijde diende om de overgang naar de euro voor de Europese burgers in emotioneel opzicht iets te vergemakkelijken.

Finland heeft vanaf het begin besloten de munten van 1 en 2 cent niet in het betalingsverkeer te gebruiken. Geproduceerd zijn ze echter wel. In Nederland is het gebruik van de munten van 1 en 2 cent, door het sinds 2004 toestaan van het afronden op 5 cent, sterk verminderd. In de meeste winkels worden bedragen sindsdien weer afgerond.

Sinds 2004 staat het de landen met de euro vrij om per jaar één € 2-munt met een speciaal motief op de nationale zijde uit te brengen, mits de oplage beperkt blijft. Zie € 2-commemoratieven.

De Luxemburgse euromunten van 2002, 2003 en 2004 dragen het muntmeesterteken van de muntmeester van de Koninklijke Nederlandse Munt, de munten van 2005 en 2006 dragen het muntmeesterteken van de muntmeester van de Munt van Finland en de munten van 2007 dragen het muntmeesterteken van de muntmeester van Frankrijk. Dit komt doordat Luxemburg in die jaren zijn euromunten in respectievelijk Nederland, Finland en Frankrijk heeft laten slaan. Ook Griekenland heeft in het verleden bepaalde euromunten in andere landen laten slaan. Slovenië heeft de totale muntslag van euromunten uitbesteed aan de Finse munt. Cyprus heeft de totale muntslag van euromunten uitbesteed aan de Finse munt. Malta heeft de totale muntslag van euromunten uitbesteed aan de Franse munt (Monnaie de Paris). [bewerken] Bankbiljetten

Zie eurobankbiljetten voor het hoofdartikel over dit onderwerp. 

Op de achterzijde van elk biljet staat een serienummer, bestaande uit een letter gevolgd door elf cijfers. Aan de letter is te zien uit welk land het betreffende biljet komt. Portugal besloot geen biljetten van € 200 en 500 in omloop te brengen en Ierland geen biljetten van € 200, terwijl Luxemburg wel bankbiljetten heeft laten drukken, maar zijn toegewezen letter niet gebruikt. Sinds de fysieke invoering van de euro (2002) neemt elke nationale centrale bank (NCB) de productie van één of twee specifieke biljetten voor zijn rekening. Dit schema houdt in dat de NCB's onderling bankbiljetten moeten uitwisselen. Zo bestaan er voor Slovenië alleen nog maar biljetten van € 20, alle andere waarden zijn geïmporteerd.

Z België Y Griekenland X Duitsland V Spanje U Frankrijk T Ierland S Italië R Luxemburg ¹ P Nederland N Oostenrijk M Portugal L Finland H Slovenië G Cyprus ¹ F Malta ¹ E Slowakije ¹ J Groot-Brittannië ² K Zweden ² W Denemarken ²

¹ De eurobankbiljetten die in omloop worden gebracht door de Centrale Banken van Luxemburg, Cyprus en Malta dragen de codeletter van de nationale bank van het land waaruit de biljetten betrokken zijn.

² Een drietal andere letters is alvast gereserveerd voor mogelijk toekomstige eurolanden.

Op de voorzijde van de eurobiljetten staat een code. Deze geeft aan in welke drukkerij het betreffende eurobiljet is gedrukt:

D Vantaa (bij Helsinki) Finland E Chantepie (bij Rennes) Frankrijk F Wenen Oostenrijk G Haarlem (Joh. Enschedé) Nederland H Gateshead (bij Newcastle) Verenigd Koninkrijk J Rome Italië K Dublin Ierland L Chamalières (bij Clermont-Ferrand) Frankrijk M Madrid Spanje N Athene Griekenland P München en Leipzig Duitsland R Berlijn Duitsland T Brussel België U Carregado (bij Lissabon) Portugal

De overige letters zijn gereserveerd voor toetreding van andere EU-lidstaten tot de eurozone.

Er zijn zeven biljetten en acht euromunten waarmee men in alle eurolanden kan betalen. De echtheidskenmerken zijn ook overal hetzelfde. In tegenstelling tot de euromunten tonen de eurobiljetten geen verschillen per land. De eurobiljetten verschillen per denominatie van kleur en formaat.

Waarde Kleur Lengte (mm) Breedte (mm) Voorzijde Achterzijde € 5 grijs 120 62 € 10 rood 127 67 € 20 blauw 133 72 € 50 oranje 140 77 € 100 groen 147 82 € 200 geel 153 82 € 500 paars 160 82

[bewerken] Eurolanden Eurolanden Jaar van overschakeling Oude munteenheid Wisselkoers van euro

België 1999 (2002 fysieke invoering) Belgische frank BEF 40,3399 
Duitsland Duitse mark DEM 1,95583 
Finland Finse markka FIM 5,94573 
Frankrijk Franse frank FRF 6,55957 
Ierland Ierse pond IEP 0,787564 
Italië Italiaanse lire ITL 1936,27 
Luxemburg Luxemburgse frank LUF 40,3399 
Nederland Nederlandse gulden NLG 2,20371 
Oostenrijk Oostenrijkse schilling ATS 13,7603 
Portugal Portugese escudo PTE 200,482 
Spanje Spaanse peseta ESP 166,386 
Griekenland 2001 (2002 fysieke invoering) Griekse drachme GRD 340,750 
Slovenië 2007 Sloveense tolar SIT 239,640 
Cyprus 2008 Cypriotisch pond CYP 0,585274 
Malta Maltese lire MTL 0,429300 
Slowakije 2009 Slowaakse kroon SKK 30,1260 

[bewerken] Symbool

Zie euroteken voor het hoofdartikel over dit onderwerp. 

Het valutateken voor de euro (€) werd gepresenteerd door de Europese Commissie op 12 december 1996. Het is geïnspireerd op de Griekse letter epsilon en verwijst naar de eerste letter van het woord Europa.

PC (Windows of GNU/Linux): Het euroteken is op te roepen met Ctrl-Alt-4, Ctrl-Alt-5, Ctrl-Alt-E, AltGr-4, AltGr-5 of AltGr-E, afhankelijk van de toetsenbordindeling. Soms kan er ook Alt- 0128 (cijfertoetsen op het numeriek klavier) gebruikt worden op toetsenborden zonder aparte toetsencombinatie voor het euroteken. In Microsoft Office met de standaardregels voor AutoCorrectie is (e) typen voldoende. Sommige laptops hebben op het toetsenbord het €-symbool tussen de pijltjes, de shift en de rechter CTRL staan Mac (Mac OS X): Op een Macintosh-computer (met Mac OS X) met een Nederlands of Engels toetsenbord (QWERTY) gebruikt u de combinatie Option-2 (=Alt-2). Een andere optie is Alt- 0125 (cijfertoetsen op het numeriek klavier). Bij de nieuwe Nederlandse en Engelse Apple-toetsenborden hoeft u alleen op Shift en op het euroteken te drukken (naast backspace). Bij Belgische of Franse toetsenborden (AZERTY) kunt u het euroteken (naast return-toets) gebruiken met Option. [bewerken] Het eurogebied

Zie eurozone voor het hoofdartikel over dit onderwerp. 

[bewerken] De eerste eurolanden

AndorraBulgarijeTsjechiëDenemarkenE U R O Z O N EEstlandHongarijeKosovoLetlandLitouwenMonacoMont.PolenRoemeniëSan MarinoZwedenVerenigd KoninkrijkVaticaanstad██ EU Eurozone ██ ERM II ██ Gebruikt Euro zonder overeenkomst ██ Mogelijk toekomstig lid ██ Niet-EU lidstaat

De 12 EU-lidstaten die op 1 januari 2002 de euro als wettig betaalmiddel hebben ingevoerd, zijn: België, Duitsland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Ierland, Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Portugal en Spanje.

In Nederland werd in een campagne van het Nationaal Forum voor de introductie van de euro het acroniem Ding Flof Bips (de beginletters van de 12 eerste eurolanden) gebruikt.

Samen met deze 12 EU-lidstaten zijn ook de staatjes Monaco, San Marino en Vaticaanstad, die een monetaire overeenkomst met respectievelijk Frankrijk en Italië hadden, op de euro overgegaan. Ook deze drie landen mogen een eigen nationale zijde in omloop brengen. Andorra, dat tot 2002 de Franse frank en Spaanse peseta als betaalmiddelen accepteerde en Montenegro en Kosovo, die de Duitse mark als feitelijk betaalmiddel hanteerden, hebben, hoewel ze geen lid van de EU zijn, noch enig zicht op lidmaatschap hebben, in 2002 de euro als feitelijk betaalmiddel ingevoerd.

[bewerken] Overzeese gebiedsdelen De euro is ook ingevoerd in de Franse overzeese departementen Guadeloupe, Martinique, Saint Martin, Frans-Guyana en Réunion en op de Franse eilanden Mayotte, Saint-Pierre en Miquelon; op de Azoren en Madeira (Portugese regio's) en op de Canarische eilanden en in de in Afrika gelegen Spaanse exclaves Ceuta en Melilla (Spaanse regio).

Aruba en de Nederlandse Antillen hebben hun eigen munteenheden gehouden: de Arubaanse florin en de Antilliaanse gulden (deze munten waren niet gekoppeld aan de Nederlandse gulden, maar aan de Amerikaanse dollar; dat is dus zo gebleven).

[bewerken] Latere eurolanden Op 1 mei 2004 traden 10 nieuwe landen tot de EU toe. In 2007 kwamen daar Bulgarije en Roemenië nog bij. Ook de nieuwe lidstaten zullen, zodra ze aan de monetaire eisen kunnen voldoen, overgaan op de euro. Van de nieuwe lidstaten is Slovenië in 2007 als eerste tot de eurozone toegetreden, Cyprus en Malta zijn op 1 januari 2008 gevolgd. Slowakije trad toe op 1 januari 2009.[2] De streefdata voor toetreding van de andere lidstaten zijn:

1 januari 2011: Estland [3] 1 januari 2013: Litouwen 1 januari 2014: Letland, Hongarije [4] 1 januari 2015: Polen, Tsjechië Alle 27 EU-lidstaten zijn verplicht de euro in te voeren, met uitzondering van Denemarken en het Verenigd Koninkrijk. Het Verenigd Koninkrijk heeft zich de optie voorbehouden buiten de eurozone te blijven. In Denemarken ging de invoering van de euro indertijd op het laatste moment, ten gevolge van een referendum, niet door.

Zweden heeft weliswaar de verplichting over te gaan op de euro, maar weet dit moment nog steeds uit te stellen door (moedwillig) niet toe te treden tot het Exchange Rate Mechanism II (ERM II).

In IJsland, dat geen EU-lid is, gaan inmiddels stemmen op om de euro in te voeren. Reden is dat de IJslandse kroon te kwetsbaar is zonder aansluiting bij een muntunie.

Bulgarije wou eerst toetreden in 2013, maar ziet daar nu zelf van af, omdat het z'n begroting niet onder controle krijgt.[5]

[bewerken] Niet officieel Enkele andere Europese landen en gebieden die geen lid zijn van de Europese Unie, maken toch gebruik van de euro als wettig betaalmiddel. Andorra maakte tot 2002 gebruik van de Spaanse peseta en de Franse Frank, om die in 2002 door de euro te vervangen. De Europese Unie heeft met Andorra, anders dan met Monaco, San Marino en het Vaticaan, geen speciale overeenkomst, waardoor Andorra geen eigen euromunten mag slaan. Ook in Montenegro kent men de euro sinds 2002 als wettig betaalmiddel. Daarvoor betaalde men er, bij gebrek aan een eigen valuta, met de Duitse mark. Met de mogelijke toetreding van Montenegro tot de Europese Unie (beoogd in 2015) staat de ECB dit oogluikend toe. Sinds het uitbreken van de Kosovo-crisis werd ook in Kosovo met de Duitse mark betaald, die sinds 2002 door de euro is vervangen.

Naast de eigen nationale valuta is de euro ook als betaalmiddel te gebruiken in Bosnië-Herzegovina, Turkije, Turkse Republiek Noord-Cyprus, Zwitserland en Zimbabwe (voerde de euro samen met een paar andere munteenheden in omdat hun eigen munt sterk is gedaald door de economische crisis). Hoewel deze landen geen lid zijn van de Europese Unie wordt de munt toch in veel winkels geaccepteerd. Ook in Noord-Ierland, en bij een aantal toeristische trekpleisters in Engeland en Wales is dit het geval. In Kroatië wordt in de meeste winkels de euro ook geaccepteerd.

[bewerken] Geschiedenis van de euro [bewerken] Voorgeschiedenis

Ceremoniële munt uitgegeven in 1998 om een mogelijk ontwerp te laten zienDe lidstaten van de Europese Unie hebben besloten tot de vorming van een Economische en Monetaire Unie. In het Verdrag van Maastricht (Verdrag betreffende de Europese Unie) van 1992 werd besloten tot de invoering van de euro. Hiermee kwam de EMU op gang, echter niet alle EU-landen doen mee aan de EMU.